p

Bedrijf Verdelen bij Echtscheiding valt Bitter Tegen

Van particulieren met een bedrijf wordt verwacht dat zij hun zaakjes goed op orde hebben, zowel privé als zakelijk. Bij een scheiding blijkt dat echter vaak bitter tegen te vallen. Beide partners krijgen daarvoor de rekening gepresenteerd. Als echtscheidingsadvocaat Marjet Groenleer een tip mag geven, dan is het om privé en zakelijk goed uit elkaar te houden. Een scheiding is al geen lolletje, maar als een van beide partijen ook nog eens een bedrijf heeft, wordt het een complexe zaak. „Maak goede afspraken, zet die op papier en denk niet dat alles met standaard huwelijkse voorwaarden is geregeld. Dat geldt voor beide partners.”

 

Jaarlijks scheiden ruim 30.000 Nederlanders. Als er naast het huis, de kinderen en het spaargeld ook een eigen bedrijf in het spel is, kan dat uitlopen op een verbitterd gevecht, met onaangename verrassingen. De partner van de ondernemer – ondanks de moderne tijden is dat meestal een vrouw – krijgt minder dan ze had verwacht. En de ondernemer moet alle zeilen bijzetten om het bedrijf te redden.

 

Hoe hoog de ellende oploopt, hangt af van hoe de echtelieden hun huwelijk hebben ingericht. Zijn ze in gemeenschap van goederen getrouwd, dan moet alles fiftyfifty, ook het bedrijf, worden verdeeld.

 

Deze situatie komt echter niet vaak voor. In zo’n huwelijk is namelijk ook de partner van de ondernemer bij een faillissement van het bedrijf de pineut, omdat schuldeisers zich op het gemeenschapsvermogen kunnen storten. Veel ondernemers trouwen daarom op huwelijkse voorwaarden, waarin wordt geregeld dat beide vermogens gescheiden blijven. Opgelost? Niet als er later een scheiding volgt.

 

In de meeste huwelijkse voorwaarden is een verrekenbeding opgenomen. Het vermogen dat tijdens het huwelijk is opgebouwd, moet dan worden gedeeld. Tenzij er sprake is van koude uitsluiting, waarbij de partners geen enkele aanspraak op elkaars vermogen hebben. De opdeling betreft ook de waardegroei van het bedrijf of de opgepotte winsten. En dan begint de ellende, want hoe bereken je dat?

Op papier

Huwelijkse voorwaarden zijn geen wondermiddel, waarschuwt Groenleer, scheidingsadvocaat bij GMW Advocaten in Den Haag. „Ondernemers en hun partners denken dat ze het goed geregeld hebben, maar al snel pakken de huwelijkse voorwaarden niet zo uit zoals ze hadden verwacht. Zakelijk zetten ondernemers alles goed op papier, maar privé is het meestal veel slechter geregeld.” Beide partners moeten zorgen voor duidelijke afspraken.

 

De alimentatie, voor zowel partner als eventuele kinderen, wordt bij een scheiding afgestemd op de financiële draagkracht van de meest verdienende. Maar wat is het inkomen van een ondernemer? Bij een eenmanszaak of maatschap is dat de winst. „Soms zie je dan rare dingen in een scheidingsjaar. Bijvoorbeeld een enorme post afschrijving die de winst in dat jaar drukt”, aldus Groenleer.

 

Draagkracht

Om een dergelijke creativiteit te beteugelen wordt er gekeken naar de winst van de afgelopen drie jaar. „Maar ook de toekomstige winstverwachtingen spelen een rol. Zijn die minder positief, dan verlaagt dat de draagkracht van de ondernemer.” Dat kan veel discussie opleveren.

 

Een grootaandeelhouder met een eigen bv (dga) heeft wél een salaris. Alleen bepaalt de dga de hoogte zelf. „Dat kan hij dus met opzet heel laag houden”, aldus Groenleer. De rechter zal daarom onder meer checken of dit salaris marktconform is en in het scheidingsjaar niet ineens een sprong omlaag maakt. Een rechter zal ook rekening houden met de financiële situatie van een bedrijf. Gaat het niet goed met het bedrijf, dan zal dat doorgaans leiden tot een lagere alimentatie. Voor de partner van de ondernemer kan dat als een volstrekte verrassing komen.

 

Bij huwelijkse voorwaarden heeft de partner van de ondernemer, afhankelijk van de inhoud daarvan, recht op de helft van de waardegroei van het bedrijf, tenzij anders afgesproken. Op basis van het verrekenbeding zouden partners elk jaar moeten bijhouden met welk bedrag het vermogen is gegroeid en dit jaarlijks onderling verrekenen. Doorgaans gebeurt dat niet, en moet het achteraf worden uitgezocht. Als alles niet goed is bijgehouden, wordt dat een puinhoop. Een rechter kan dan zelfs besluiten alles toch maar fiftyfifty te delen.

 

In huwelijkse voorwaarden mag je echter veel regelen. De partners kunnen ervoor kiezen om het bedrijf geheel buiten een scheiding te houden. Het deel dat de ondernemer bij een scheiding namelijk moet afrekenen met zijn ex, kan flink tegenvallen. „Vaak zijn ze onaangenaam verrast. Over de hoeveelheid bedrijfsdocumenten die ze moeten overleggen en de aanspraken die hun ex heeft.”

 

En ook voor de partner kan het tegenvallen. Is de waardegroei van het bedrijf eenmaal berekend, dan betekent dit nog niet dat de partner inderdaad de helft krijgt. De uitbetaling van dat kapitaal mag het voortbestaan van het bedrijf namelijk niet in gevaar brengen. Maar hoeveel geld kun je aan een bedrijf onttrekken, zonder het te beschadigen?

 

Geen cash overmaken, maar afrekenen in aandelen van het bedrijf zelf, lijkt dan een goede oplossing. Maar dat is het niet, stelt Groenleer: „Je wilt echt geen aandelen hebben in een bedrijf waar je ex aan het roer staat. Je hebt dan nog steeds veel met elkaar te maken. Een cashafwikkeling bij scheiding is vaak beter.”

 

Bron: Telegraaf 9 mei 2011

No Comments

Sorry, the comment form is closed at this time.

Jansen & Ruiter Scheidingsspecialisten gebruikt cookies en scripts van Google om uw gebruik van onze websites geanonimiseerd te analyseren, zodat we functionaliteit en effectiviteit kunnen aanpassen en advertenties kunnen tonen. Ook gebruiken we na aparte toestemming cookies en scripts van Facebook, Twitter, LinkedIn en Google om social media integratie op onze websites mogelijk te maken. Als u wilt aanpassen welke cookies en scripts we mogen gebruiken, kunt u hieronder uw instellingen wijzigen.
Annuleren